Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Καταγγελία επιβάτη για βίαιη συμπεριφορά ελεγκτή

Δεχτήκαμε ως δίκτυο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων την παρακάτω καταγγελία από επιβάτη και την αναδημοσιεύουμε αυτούσια:
Την Τρίτη 25/4 στη γραμμή 17 «Τριανδρία – Ν.Σ. Σταθμός», πηγαίνοντας στη σχολή μου επιβιβάστηκα στο λεωφορείο στη στάση Ιασωνίδου με κατεύθυνση το σταθμό. Επόμενη στάση Αγία σοφίας επιβιβάζονται ελεγκτές ένας εκ των όποιων μου ζητάει εισιτήριο. Του εξήγησα την κατάσταση ότι είμαι φοιτήτρια και πάω στη σχολή και ότι από την βιασύνη μου δεν πήρα λεφτά και τον παρακάλεσα είτε να με αφήσει να κατέβω στην επόμενη στάση ήταν να κόψω εισιτήριο την ώρα που ήταν αυτός εκεί. Επίσης του εξήγησα ότι δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να πληρώσω το πρόστιμο, μιας και η μητέρα μου είναι άνεργη και ο πατέρας μου έχει χαμηλό εισόδημα, αυτός όμως εριστικότατος αρνήθηκε κάθε φιλική διαλλακτική οπτική του θέματος και επέμενε να του δώσω τα στοιχεία μου.
Μία κυρία μέσα στα λεωφορεία μου έδωσε εισιτήριο όπου και το ακύρωσα αλλά παρόλα αυτά δεν το δέχτηκε και έλεγε συγκεκριμένα στην κυρία εάν θέλετε να πληρώσετε κάτι αυτό θα είναι το πρόστιμο της!! Εγώ αρνήθηκα να του δώσω τα στοιχεία γιατί πλέον είχα και εισιτήριο. Από αυτή τη στιγμή και μετά ξεκινάει ένας πανικός, ο ελεγκτής λέει στον οδηγό να κλείσει τις πίσω πόρτες και ταυτόχρονα με στριμώχνει στη γωνία, ασκώντας μου τρομερή ψυχολογική και σωματική βία, προκειμένου να μην κατέβω μέχρι να του δώσω τα στοιχεία μου. Όλη αυτή την ώρα είναι με τα χέρια του περασμένα πάνω από το κεφάλι μου και σε απόσταση αναπνοής. Του εξηγούσα ότι αυτό που έκανε είναι παράνομο γιατί θεωρείται παρακράτηση και τον παρακαλούσα να με αφήσει. Λόγω της συνεχιζόμενης ασκούμενης βίας πάνω μου και της πολυκοσμίας έπαθα κρίση πανικό. Μέσα στο πανικό μου πέρασα σπρώχνοντας τον ελάχιστα και άρχισα να φωνάζω ότι δεν είμαι καλά και δεν μπορώ να αναπνεύσω τότε αυτός άρχισε να φωνάζει ότι θα μου κάνει μήνυση επειδή τον ακουμπάω. Μην έχοντας κάτι άλλο να κάνω και όντας πανικόβλητη πέρασα κάτω από τα χέρια του και πήδηξα πάνω από τις θέσεις για να πάω στην μεσαία πόρτα προκειμένου να κατέβω. Στη προσπάθεια μου αυτή αυτός μου κράτησε το πόδι κάνοντας με να σκοντάψω με αυτό τον τρόπο και να χτυπήσω το πόδι μου. Ο ελεγκτής έχοντας αντιληφθεί την παρανομία του, έβγαλε όλους τους επιβάτες έξω από την μπροστινή πόρτα. Εμένα με κρατούσε μεταξύ μεσαίας και πίσω πόρτας ενώ εγώ του εξηγούσα φωνάζοντας και κλαίγοντας, ότι δεν έχω λεφτά να πληρώσω το πρόστιμο και ρωτώντας αν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό. Αντ΄αυτού το επιχείρημα του ήταν, ότι κι αυτός έχει κόρη φοιτήτρια που μπορεί να πληρώνει εισιτήρια επομένως δεν το συζητούσε καν. Εντέλει κατεβήκαμε στο τέρμα όπου είχε καλέσει την αστυνομία, λες και είχε να αντιμετωπίσει μια σκληρή κακοποιό, αναγκάστηκα να του δώσω τα στοιχεία μου.
Μετά το περιστατικό την ίδια μέρα δηλαδή, πήγα στα γραφεία ΟΑΣΘ να το καταγγείλω. Όταν εξιστόρησα την όλη υπόθεση, η απάντηση που πήρα ήταν ότι πρέπει να ντρέπομαι που δεν έχω πάει ακόμη να πληρώσω το πρόστιμο. Μου είπαν ότι αυτά τα πράγματα δε συμβαίνουν στην εταιρεία τους και ότι ο συγκεκριμένος ελεγκτής δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι τους λέω ψέματα προκειμένου να μου ακυρώσουν την κλήση.
Η απάντηση που τους έδωσα είναι ότι έχουνε βγει ήδη περιστατικά παρόμοιο στην τηλεόραση και έχουν γίνει αρκετές άλλες καταγγελίες με ελεγκτές που υπερβαίνουν την εξουσία που τους δίνεται. Δηλαδή απλά να μου ζητήσουν το φοιτητικό μου πάσο και το εισιτήριο μου. Εγώ γνωρίζω ότι η παρακράτηση χωρίς την άδεια κάποιου και η άσκηση βίας είναι παράνομη, πολύ περισσότερο από ένα εισιτήριο των 50 λεπτών. Επειδή είμαι άνθρωπος και θεωρώ ξεδιάντροπο και απάνθρωπο μόνο και μόνο επειδή δεν είχα εισιτήριο, θέλω ο οργανισμός και ο ίδιο ο ελεγκτής να λογοδοτήσουν για αυτή τους την συμπεριφορά.

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Πανελλαδική ημέρα δράσης ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας

Στο φόντο της «διαπραγμάτευσης» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την αξιολόγηση, κι ενώ  προετοιμάζει το πιο βάρβαρο αντεργατικό νομοσχέδιο, διαμορφώνεται το έδαφος για την πιο σκληρή εκμετάλλευση των εργαζομένων, προβαίνοντας σε μια σειρά επιθετικές κινήσεις με τη στήριξη του ΟΑΕΔ. Στα πρότυπα των ευρωπαϊκών χωρών, για την περιβόητη «ενεργητική αντιμετώπιση της ανεργίας», η κυβέρνηση εξήγγειλε το πρώτο πρόγραμμα μετατροπής του επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών (για την πρόσληψη 10.000 ανέργων από επιχειρήσεις), ενώ ο ΟΑΕΔ αποφάσισε τη θεσμοθέτηση ποινολογίου ανέργων. Ουσιαστικά με το ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ μας ζητάν να «βάλουμε πλάτη» στην μείωση των ποσοστών της ανεργίας, να απολογηθούμε για τις πολιτικές της κοινωνικής εξαθλίωσης και τα προγράμματα εργασιακής περιπλάνησης, που κλειδώνουν μία προφανή ανακύκλωση ανεργίας-εξαθλιωμένης εργασίας. 

Πιο συγκεκριμένα, ΟΑΕΔ και κυβέρνηση μέσα από τα κοινωφελή προγράμματα και τα VOUCHER, που χρηματοδοτούνται από τα προγράμματα ΕΣΠΑ, δείχνουν πως οραματίζονται τη σύγχρονη εργασία, προετοιμάζοντας το νέο νομοσχέδιο για το εργασιακά, σε συνεννόηση με «θεσμούς» και ΕΕ (βλ. ομαδικές απολύσεις, μειώσεις μισθών, δυνατότητα lock out). Όλα τα παραπάνω θεσμοθετούν επί της ουσίας τους όρους της μέχρι πρότινος μαύρης εργασίας, χωρίς ασφάλιση και δικαίωμα στην περίθαλψη, χωρίς άδειες, χωρίς σταθερό ωράριο και μισθό. Κατοχυρώνεται έτσι η διαρκής συμπίεση των εργατικών κατακτήσεων (βλ. υποκατώτατο μισθό), αφήνοντας στο απυρόβλητο την εργοδοτική αυθαιρεσία.  Χρησιμοποιείται λοιπόν κάθε μέσο από τη κυβέρνηση –από το ποινολόγιο ή από το πέρασμα πτυχών του, μέχρι τα κοινωφελή και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο- για την εμπέδωση όλο και πιο σκληρών και άκρως εκμεταλλευτικών σχέσεων και  όρων, ώστε να κλειδώσει τον πιο αρνητικό συσχετισμό δύναμης για τον κόσμο της εργασίας.

Αν δεν απαντήσουμε εμείς στον ΟΑΕΔ, την κυβέρνηση και κάθε επίδοξο συνεχιστή της ίδιας πολιτικής, τότε θα απαντήσουν οι πολιτικές τους πάνω μας. Με όπλο τη δύναμη του αγώνα, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, μαζί με συλλογικότητες της ανεργίας και της επισφάλειας, τα πρωτοβάθμια σωματεία και λαϊκές συνελεύσεις, έξω από το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, κάνουμε βήματα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που πετά στο περιθώριο ολόκληρες γενιές. Να ενωθούμε σα μια γροθιά, να υψώσουμε τείχος απέναντι στις επιδιώξεις τους, να ζήσουμε και να δουλέψουμε με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

Γι’ αυτό και συντονιζόμαστε από κοινού, συλλογικότητες της ανεργίας και της επισφάλειας και προχωράμε στην διοργάνωση πανελλαδικής ημέρας δράσης για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, για να ανατρέψουμε τα σχέδια τους. Για να βγει στο προσκήνιο ο κόσμος της ανεργίας και της ελαστικής, μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, προτάσσοντας την δικιά του χάρτα αναγκών για:
μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με αξιοπρεπείς συνθήκες,
κατάργηση των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας,
άμεσα μέτρα στήριξης των ανέργων,
να μην κατατεθεί το εργασιακό νομοσχέδιο - όχι στην θεσμοθέτηση του ποινολογίου,
δωρεάν μετακινήσεις για ανέργους.

Συγκέντρωση: Τρίτη 4/4 στις 18:00 στην πλατεία Αγίας Σοφίας

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Επιστολή εργαζόμενου για τις εργασιακές συνθήκες στα Public

Το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης έλαβε επιστολή-μαρτυρία εργαζόμενου για τις εργασιακές συνθήκες στα Public της Τσιμισκή. Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι εδώ! Δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε! Δύναμη μας η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και ο αγώνας. Δημοσιεύουμε την επιστολή αυτούσια παρακάτω:


"Από την περασμένη Τετάρτη τα Public της Τσιμισκή ξεκίνησαν νέες μαζικές απολύσεις στο πλαίσιο ‘εξυγίανσης της εταιρείας’. Κάθε πρωί μετά το άνοιγμα του καταστήματος λαμβάνουμε email με τον ημερήσιο στόχο, ο οποίος ποτέ δε πέφτει κάτω από 40.000 ευρώ! Όταν αυτός ο στόχος δεν επιτυγχάνεται μπορεί να καταλάβει ο καθένας πως αυτό γυρνάει μπούμπερανγκ για τους εργαζόμενους με τη λογική ότι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους ή αλλιώς αυτολεξεί δεν φρόντισαν ‘να επικοινωνήσουν τις προσφορές μας στους πελάτες’. Σε μία περίοδο νεκρή για την αγορά ο παραπάνω στόχος είναι τουλάχιστον ανέφικτος. Παρόλα αυτά το κατάστημα δεν κλείνει ποτέ κάτω από 35.000 ευρώ χωρίς να υπολογίζεται μέσα σε αυτό το ποσό οι ηλεκτρονικές παραγγελίες εντός καταστήματος και οι αντικαταβολές. Το πόσο ξεπερνάει έτσι τις 50.000 ευρώ σε καθημερινή βάση.
Μέσα στο Μάρτιο έγιναν δύο πράγματα: οι εργαζόμενοι περάσαμε αξιολόγηση και έγινε αλλαγή διεύθυνσης του καταστήματος. Το πρώτο προς αποφυγήν παρεξηγήσεων δεν γίνεται στα πλαίσια προόδου και προσωπικής ανέλιξης, όπως ισχυρίζονται, αλλά ήταν μία καλή αφορμή για κράξιμο και απολύσεις μετέπειτα ενώ το δεύτερο έφερε εντατικότερους ρυθμούς δουλειάς, τρομοκρατία και πάλι απολύσεις!
Έτσι ακριβώς έγινε και με τους συναδέλφους που απολύθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Πέρασαν αξιολόγηση, στην οποία αναφέρθηκε η χαμηλή απόδοση τους και χωρίς καμία προειδοποίηση μία εβδομάδα μετά απολύθηκαν!
Οι δύο περιπτώσεις διαφέρουν. Η πρώτη απόλυση έγινε σε ταμία με την δικαιολογία ότι ήταν αργή στη δουλειά της. Αυτό ‘τυχαία’ συμπίπτει με το ότι η συνάδελφος μόλις μία μέρα μετά έκλεινε ένα χρόνο στην εταιρεία και στο εξής θα δικαιούταν αποζημίωση! Φαίνεται πως πάγια τακτική της εταιρείας είναι να απολύει τους εργαζομένους της άνευ λόγου και αιτίας λίγο πριν το χρόνο. Αφενός με αυτή τη πρακτική η εταιρεία ‘γλιτώνει’ τα ελάχιστα για αυτήν χρήματα και αφετέρου η αντίσταση στην εργοδοτική αυθαιρεσία γίνεται ακόμα πιο δύσκολη λόγω της συνεχούς ανακύκλωσης των εργαζομένων.
Η δεύτερη περίπτωση είναι εκείνη του εργαζόμενου σε απαιτητικό τμήμα, αυτό των υπολογιστών, που δεν κατάφερε από τα Χριστούγεννα και μετά να πιάσει τον προσωπικό τζίρο και τα λεγόμενα safety –επεκτάσεις εγγυήσεις, σε καθημερινή βάση υπάρχει ένα πλαφόν πωλήσεων που πρέπει να πιάσει ο εκάστοτε πωλητής. Το σημαντικότερο όμως με την συγκεκριμένη απόλυση είναι ότι ο συνάδελφος το καλοκαίρι έκλεινε 3 χρόνια στην εταιρεία το οποίο θα μεταφραζόταν σε 10% αύξηση.

Ο εργασιακός μεσαίωνας που επικρατεί στα Public δεν είναι κάτι καινούριο. Μισθοί πείνας, ελαστικά ωράρια, υπερωρίες, κυριακάτικη εργασία, BlackFriday κ.α. Είναι από τις επιχειρήσεις με τους πιο απάνθρωπους ρυθμούς εργασίας τη στιγμή που μέσα σε μια δεκαετία έχει βγάλει τεράστια κέρδη με 51 καταστήματα πανελλαδικά. Η επίθεση σε έναν εργαζόμενο, είναι υπόθεση όλων μας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ‘κάποιοι άλλοι’ στους οποίους καλούμαστε να δείξουμε απλώς την αλληλεγγύη μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι και οφείλουμε να αγωνιστούμε για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας."

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Δεν ήταν η «κακιά στιγμή», δεν ήταν «γραφτό του». Είναι μια αθλιότητα χωρίς τέλος.




Τις τελευταίες μέρες φάνηκε με τον πιο αποτροπιαστικό τρόπο η ασυδοσία της εργοδοσίας και οι ελλιπέστατες συνθήκες ασφαλείας στους χώρους εργασίας. Τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα με τον ντελιβερά στα
MIKEL του Κολωνού και τον χειριστή γερανοφόρου οχήματος στο Μέτρο Θεσσαλονίκης ήρθαν να προσθέσουν 2 ακόμα νεκρούς στη ήδη μεγάλη λίστα. Δυστυχώς η λίστα αυτή θα συνεχίσει να μεγαλώνει αν πρώτιστο καθήκον παραμείνει το κέρδος των εργοδοτών και των εταιριών-κολοσσών στον εκάστοτε κλάδο και οι έλεγχοι για ασφαλείς συνθήκες εργασίας θεωρούνται "εμπόδιο για την ανάπτυξη τους" και την "προσέλκυση επενδύσεων".
Αυτοί είναι οι «κύριοι» με τις γεμάτες τσέπες και τα ματωμένα χέρια! Όλοι αυτοί που μαζί με το δίδυμο ΕΕ-Κυβέρνηση προωθούν την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, γιγαντώνουν τις στρατιές ανέργων, αναγκάζουν όλους εμάς να κυνηγάμε το μεροκάματο του τρόμου, συχνά με αντάλλαγμα την ίδια μας τη ζωή.
Το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης καταγγέλλει τη διοίκηση του Μετρό Θεσσαλονίκης και των MIKEL που έβαψαν τα χέρια τους με αίμα. Δηλώνουμε με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο. Δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας σαν εργαζόμενοι και σαν άνεργοι μέσα από σωματεία, συλλογικότητες και επιτροπές αγώνα. Γιατί μας πρέπει μία ζωή διαφορετική ανάλογα με τις ανάγκες και τα δυνατότητες της εποχής.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον επόμενο. Η ώρα του αγώνα για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς είναι τώρα. Απαραίτητο πρώτο βήμα είναι η οργάνωση η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα στους χώρους δουλειάς.
  •  Όχι άλλο εργατικό αίμα στη μηχανή παραγωγής κερδών 
  •  Να πληρώσει η εργοδοσία για το νέο έγκλημα
  • Μέτρα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς
  • Ανθρώπινοι ρυθμοί δουλειάς – Κάτω η εργοδοτική τρομοκρατία

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Πρόσκληση για κινητοποίηση ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας στις 4/4

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

προς συλλογικότητες της ανεργίας και της επισφάλειας, σωματεία/συλλόγους εργαζομένων και φοιτητικούς συλλόγους για την διοργάνωση κινητοποιήσεων ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας στις 4/4.

Στο φόντο της «διαπραγμάτευσης» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την αξιολόγηση, κι ενώ  προετοιμάζει το πιο βάρβαρο αντεργατικό νομοσχέδιο, διαμορφώνεται το έδαφος για την πιο σκληρή εκμετάλλευση των εργαζομένων, προβαίνοντας σε μια σειρά επιθετικές κινήσεις με τη στήριξη του ΟΑΕΔ. Στα πρότυπα των ευρωπαϊκών χωρών, για την περιβόητη «ενεργητική αντιμετώπιση της ανεργίας», η κυβέρνηση εξήγγειλε το πρώτο πρόγραμμα μετατροπής του επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών (για την πρόσληψη 10.000 ανέργων από επιχειρήσεις), ενώ ο ΟΑΕΔ αποφάσισε τη θεσμοθέτηση ποινολογίου ανέργων. Ουσιαστικά με το ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ μας ζητάν να «βάλουμε πλάτη» στην μείωση των ποσοστών της ανεργίας, να απολογηθούμε για τις πολιτικές της κοινωνικής εξαθλίωσης και τα προγράμματα εργασιακής περιπλάνησης, που κλειδώνουν μία προφανή ανακύκλωση ανεργίας-εξαθλιωμένης εργασίας.

Πιο συγκεκριμένα, ΟΑΕΔ και κυβέρνηση μέσα από τα κοινωφελή προγράμματα και τα VOUCHER, που χρηματοδοτούνται από τα προγράμματα ΕΣΠΑ, δείχνουν πως οραματίζονται τη σύγχρονη εργασία, προετοιμάζοντας το νέο νομοσχέδιο για το εργασιακά, σε συνεννόηση με «θεσμούς» και ΕΕ (βλ. ομαδικές απολύσεις, μειώσεις μισθών, δυνατότητα lock out). Όλα τα παραπάνω θεσμοθετούν επί της ουσίας τους όρους της μέχρι πρότινος μαύρης εργασίας, χωρίς ασφάλιση και δικαίωμα στην περίθαλψη, χωρίς άδειες, χωρίς σταθερό ωράριο και μισθό. Κατοχυρώνεται έτσι η διαρκής συμπίεση των εργατικών κατακτήσεων (βλ. υποκατώτατο μισθό), αφήνοντας στο απυρόβλητο την εργοδοτική αυθαιρεσία.  Χρησιμοποιείται λοιπόν κάθε μέσο από τη κυβέρνηση –από το ποινολόγιο ή από το πέρασμα πτυχών του, μέχρι τα κοινωφελή και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο- για την εμπέδωση όλο και πιο σκληρών και άκρως εκμεταλλευτικών σχέσεων και  όρων, ώστε να κλειδώσει τον πιο αρνητικό συσχετισμό δύναμης για τον κόσμο της εργασίας.

Αν δεν απαντήσουμε εμείς στον ΟΑΕΔ, την κυβέρνηση και κάθε επίδοξο συνεχιστή της ίδιας πολιτικής, τότε θα απαντήσουν οι πολιτικές τους πάνω μας. Με όπλο τη δύναμη του αγώνα, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, μαζί με συλλογικότητες της ανεργίας και της επισφάλειας, τα πρωτοβάθμια σωματεία και λαϊκές συνελεύσεις, έξω από το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, κάνουμε βήματα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που πετά στο περιθώριο ολόκληρες γενιές. Να ενωθούμε σα μια γροθιά, να υψώσουμε τείχος απέναντι στις επιδιώξεις τους, να ζήσουμε και να δουλέψουμε με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟΥ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ


Καλούμε σε σύσκεψη ενόψει της κινητοποίησης την Πέμπτη 30/3 στις 7μμ στο Στέκι Μεταναστών

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Λίγα λόγια για το ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ ανέργων


   Η αέναη περιπλάνηση μεταξύ ανεργίας – κακοπληρωμένης ή απλήρωτης δουλειάς, το συνεχές κυνήγι 5μηνων και 8μηνων προγραμμάτων (voucher, ΕΣΠΑ, που μας επιβάλουν να δουλεύουμε χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα και μας πετάνε ξανά στην ανεργία) τα ανύπαρκτα «προνόμια» της κάρτας ανεργίας και το πενιχρό επίδομα ανεργίας(μόνο για το 10% των καταγεγραμμένων ανέργων), μάλλον δεν είναι αρκετά για να βαραίνουν την πλάτη κάθε άνεργου. ΟΑΕΔ, Κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ένωση προσθέτουν ακόμη ένα, το λεγόμενο ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ. Με λίγα λόγια ο ΟΑΕΔ προτείνει στην Κυβέρνηση, έχοντας τη σύμφωνη γνώμη ΓΣΕΕ, ΣΕΒ και λοιπών φορέων που φροντίζουν για την εξαθλίωση της κοινωνικής πλειοψηφίας, να ψηφίσει μέτρα, που θα «καθίζουν στο σκαμνί» τους ανέργους και θα τους βάζουν πρόστιμα αν δεν αποδεικνύουν ότι ψάχνουν καθημερινά για να βρουν μια οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη και σε συνθήκες σύγχρονου σκλαβοπάζαρου. Να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Με βάση το νέο αυτό σχέδιο:
   Ο άνεργος θα έχει κάποιες «υποχρεώσεις». Θα πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς στο αρμόδιο όργανο του ΟΑΕΔ πως ψάχνει για δουλειά, μέσα από αποδεικτικά αιτήσεων για εργασία, αλληλογραφίας με εργοδότες, συμμετοχής σε διαγωνισμούς, συνεντεύξεων με εργοδότες, δημοσίευσης αγγελιών αναζήτησης εργασίας ή ανταπόκρισης σε αγγελίες κοκ. Σα να μην είναι αυταπόδεικτο πως ο άνεργος θα ήθελε να δουλεύει για να παίρνει κάτι παραπάνω από τα ψίχουλα του ΟΑΕΔ, η αξιοπιστία του αμφισβητείται. Υποχρεούται να παρουσιάζει τεκμήρια, καθίσταται δηλαδή εκ των προτέρων ύποπτος.
   Επιπλέον, με τα νέα δεδομένα ο άνεργος υποχρεούται να δεχτεί οποιαδήποτε θέση ανοίξει, χωρίς κανένα φίλτρο προστασίας του. Ακόμη και αν η εργασία που του προσφέρεται δεν του δίνει καμία εξασφάλιση, είναι πλήρως ελαστικοποιημένη και σχεδόν απλήρωτη, ή για πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μια σύγχρονη σκλαβιά δηλαδή, ο άνεργος οφείλει να τη δεχτεί. Ειδάλλως προφανώς και ευθύνεται για τη κατάσταση της ανεργίας του, αφού δεν είναι έτοιμος να δουλέψει με κάθε κόστος! Αν δεν ακολουθούμε ως άνεργοι αυτές τις υποχρεώσεις, στην περίπτωση που παίρνουμε επίδομα ανεργίας –δηλαδή 360€ το μήνα- διαγραφόμαστε για 60 μέρες την πρώτη φορά, και 90 για κάθε επόμενη, από τα μητρώα ανέργων και προφανώς κόβεται το επίδομα. Αν δεν παίρνουμε επίδομα είναι πιο επιεικείς, μας διαγράφουν για 30 και για 60 αντίστοιχα, χάνοντας μόνο τα «προνόμια» της κάρτας και το χρόνο ανεργίας που έχουμε μαζέψει. Ηθελέστα και παθέστα που λέει και ο λαός!
   Είναι μάλλον προφανές ότι οι διαδοχικοί κύκλοι ολιγόμηνης απασχόλησης που θα επιβληθούν από την υποχρέωση [αποδοχής κάθε πρότασης της αρμόδιας Υπηρεσίας του Οργανισμού, η οποία αφορά σε θέση εργασίας, επαγγελματική κατάστιση ή συμβουλευτική υπηρεσία (αρ.2 §8) και ανταπόκρισης σε κάθε ηλεκτρονική ή έγγραφη πρόσκληση από τον ΟΑΕΔ για οποιονδήποτε λόγο (αρ.2 §6)], οι τιμωρητικές διαγραφές των μη συνεργαζόμενων ανέργων [διαγραφή από τα μητρώα των ανέργων λόγω μη επίδειξης αποδεικτικών στοιχείων ενεργού αναζήτησης εργασίας μετά τη σύνταξη του Ατομικού Σχεδίου Δράσης όποτε αυτά ζητηθούν απ’τον αρμόδιο υπάλληλο κι εντός 15 ημερών (αρ.4 §6)] και η έκρηξη της μαύρης εργασίας που θα σημάνουν τα προηγούμενα, θα ρίξουν λίγο τα ποσοστά της ανεργίας οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο σε ένα νέο καθεστώς εργατικής βάρδιας.
   Μετά από τα προγράμματα ΕΣΠΑ που μετατρέπουν τον εργαζόμενο σε ωφελούμενο, το κάδρο τώρα συμπληρώνεται, μεταφέροντας την ευθύνη για την ανεργία μας στις δικές μας πλάτες, καλλιεργώντας την υπόνοια ότι «ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΆΝΕΡΓΟΙ», κάτι που πρέπει να διαπιστωθεί και να τιμωρηθεί. Η πρωτοβουλία του ΟΑΕΔ, ακολουθώντας τις προδιαγραφές της ΕΕ, έρχεται να ξεπλύνει την κυβέρνηση, βάζοντας κάτω από το χαλάκι το βασικό παράγοντα της εκτόξευσης των ποσοστών των ανέργων τα τελευταία χρόνια (με πρωτιά της Ελλάδας στις χώρες της ΕΕ), τις μνημονιακές πολιτικές των μαζικών απολύσεων, του νέου εργασιακού μεσαίωνα, των μισθών πείνας και των ωραρίων-λάστιχο.
   Ο ΟΑΕΔ και η κυβέρνηση είχε αποδείξει ήδη μέσα από τα κοινωφελή προγράμματα και τα VOUCHER πως οραματίζεται τη σύγχρονη εργασία, ενώ το νέο νομοσχέδιο για το εργασιακό που έρχεται είναι ενδεικτικό. Θεσμοθετεί επί της ουσίας τους όρους της μαύρης μέχρι πρότινος εργασίας, χωρίς ασφάλιση και δικαίωμα στην περίθαλψη, χωρίς άδειες, χωρίς σταθερό ωράριο και μισθό.
   Φαίνεται κάπως παράδοξο ένας οργανισμός που υπάρχει για να μεριμνεί και να βοηθάει τους ανέργους, να λειτουργεί ως ένα τρίτο χέρι της κυβέρνησης, φέρνοντας μνημονιακής εμπνεύσεως μέτρα. Ο ΟΑΕΔ αντί να επιδιώκει την προστασία του άνεργου και να μην τον αφήνει βορά στους εργοδότες που θέλουν να τον εκμεταλλευτούν, αντί να βάζει όρους απαραβίαστου για τα κεκτημένα δικαιώματα που πρέπει να προσφέρονται μαζί με την εργασία, δίνει συγχωροχάρτι στην επισφάλεια και τείνει το δάχτυλο της κατηγορίας προς τον άνεργο που θα τολμήσει να αρνηθεί δουλειά. Ή ακόμη χειρότερα στον άνεργο που θα τολμήσει να απορρίψει πρακτική εκπαίδευση, στην οποία θα πρέπει να δουλέψει αμισθί «για να αποκτήσει δεξιότητες». Διαφορετικά είναι ένας «τεμπελχανάς και χαραμοφάης» που πρέπει να συμμορφωθεί, εξ ου και τιμωρείται.
   Όμως, το μπαλάκι της ευθύνης που μας πετάν διαρκώς για την υψηλή ανεργία, πακέτο με την επιδιωκόμενη πλήρη υποταγή μας, θα τους το στείλουμε πίσω. Μας θέλουν μια γενιά που θα γίνεται συνεχώς γρανάζι στις πολιτικές τους επιδιώξεις και θα είναι διατεθειμένη να ζήσει με ακόμη πιο συρρικνωμένες προσδοκίες. Μας θέλουν ήρεμους και σιωπηρούς απέναντι σε κάθε νέα αλλαγή που θα εξυπηρετεί τη δική τους μακροημέρευση. Και τώρα με το ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ μας ζητάν να απολογηθούμε για τις πολιτικές των μαζικών απολύσεων, την ανακύκλωση της ανεργίας και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο.
   ΝΑ ΜΗΝ γίνουμε αυτό που μας θέλουν! Αν δεν απαντήσουμε εμείς στον ΟΑΕΔ, την κυβέρνηση και κάθε επίδοξο εκμεταλλευτή, τότε θα απαντήσουν οι πολιτικές τους πάνω μας. Σηκώνουμε το κεφάλι και δεν απολογούμαστε σε αυτούς που πρέπει να απολογηθούν για τις πολιτικές οικονομικού στραγγαλισμού και κοινωνικής εξαθλίωσης. Ως άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι έχουμε κοινά αιτήματα και συμφέροντα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία με την οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι και απέναντι στην Κυβέρνηση που κάθε μέρα μας εξαναγκάζει στην ωμή επιβίωση και την περιπλάνηση. Να ενωθούμε σα μια γροθιά, να υψώσουμε τείχος απέναντι στις επιδιώξεις τους, να ζήσουμε και να δουλέψουμε με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

   - ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟΥ
   - ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
           - ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Nέο "ατύχημα" σε πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας !

Η αθλιότητα στα κοινωφελή προγράμματα δεν έχει τέλος! Για μια ακόμη φορά μαθαίνουμε τα θλιβερά νέα για σοβαρό τραυματισμό συναδέρφου. Αυτή τη φορά, πρόκειται για τη 44χρονη Ε.Γ., μητέρα 4 παιδιών «απασχολούμενη» στο στρατόπεδο ψυχών της ΒΙΑΛ στη Χίο.
Θέλουν να μας αποκαλούν «ωφελούμενους». Ας μας πουν ΤΩΡΑ το Υπουργείο κι οι Δήμοι ποια είναι η ωφέλεια όταν δεν τηρούνται τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας, όταν κοστολογούν την ίδια μας τη ζωή με ένα ξεροκόμματο για 5, 6, 8 μήνες και μετά μας καταδικάζουν ξανά στον εφιάλτη της ανεργίας.
Η συναδέρφισσα βρίσκεται στην εντατική, με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις γιατί κανείς δεν εξασφάλισε ούτε καν το αυτονόητο εργατικό, ανθρώπινο δικαίωμά της για ασφαλή μετακίνηση από και προς τη δουλειά της.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη
  • Κανονικές προσλήψεις, τέλος στα δολοφονικά προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας
  • Όχι άλλοι νεκροί και τραυματισμένοι εργαζόμενοι στο βωμό του κέρδους.
  • Μέτρα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς.




Ενδεικτική για τις συνθήκες εργασίας είναι η ανακοίνωση των εργαζομένων στη ΒΙΑΛ που παρατίθεται αυτούσια: 

«Οι 96 εργαζόμενοι στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας στη ΒΙΑΛ εκφράζουμε τη θερμή συμπαράστασή μας στη συνάδελφό μας, που την Πέμπτη 23/02/2017 και ώρα 15:05 τραυματίστηκε σοβαρά κατά την αποχώρησή της από το χώρο εργασίας και στη διαδρομή της προς το σπίτι της ύστερα από τροχαίο ατύχημα. Ο σοβαρός τραυματισμός της συναδέλφου μας πρόκειται ξεκάθαρα για εργατικό ατύχημα που αναδεικνύει το πρόβλημα της μετακίνησής μας από και προς το χώρο εργασίας μας. Υπάρχει μεγάλη διάσταση μεταξύ των κανόνων ασφαλείας που πρέπει να εφαρμόζονται και στο τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Η δημοτική αρχή και η διοίκηση της ΒΙΑΛ οφείλει να αναλάβει την ευθύνη που τους αναλογούν ως εργοδότες και να πάρουν όλα τα μέτρα ασφαλείας σε όλους τους χώρους της δουλειάς καθώς και στη μετακίνησή μας, διεκδικώντας τους απαραίτητους πόρους από το κράτος. Τους καλούμε να συνδράμουν με όλα τα μέσα στη συνάδελφο και την οικογένειά της.
Να είμαστε οι εργαζόμενοι μια γροθιά, να απαντήσουμε στην πολιτική που σακατεύει τα δικαιώματα και τις ζωές μας.
Αρκετοί συνάδελφοι γίναμε μάρτυρες του σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος της συναδέλφου μας και είμαστε πολύ επηρεασμένοι, ταραγμένοι, συγχυσμένοι από την εικόνα της συναδέλφου μας στην άσφαλτο. Το γεγονός θα είχε αποφευχθεί εάν ο δήμος μας είχε αγκαλιάσει και είχε βρει λύση στο πρόβλημα της μετακίνησής μας που εκ το προτέρων είχαμε αιτηθεί σύσσωμοι.
Οι εργαζόμενοι κοινωφελούς εργασιάς, ύστερα από συνέλευση που έγινε από την πρωινή βάρδια, από την έναρξη των καθηκόντων μας μέχρι τη θεώρηση του σοβαρού αυτού ατυχήματος της συναδέλφου μας ως εργατικό ατύχημα, έχουμε προβεί σε στάση εργασίας. Δεν νοείται συνάδελφός μας 43 χρονών μητέρα 4 παιδιών μονογονεϊκής οικογένειας, αμειβόμενη με 19Ε ημερησίως, να μην μπορεί να χρήζει τα αυτονόητα εργατικά ανθρώπινα δικαιώματα. 
Αναλάβετε επιτέλους τις ευθύνες σας.
Δε διεκδικούμε. Απαιτούμε ασφαλή μετακίνηση από και προς το χώρο της ΒΙΑΛ».«Οι 96 εργαζόμενοι στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας στη ΒΙΑΛ εκφράζουμε τη θερμή συμπαράστασή μας στη συνάδελφό μας, που την Πέμπτη 23/02/2017 και ώρα 15:05 τραυματίστηκε σοβαρά κατά την αποχώρησή της από το χώρο εργασίας και στη διαδρομή της προς το σπίτι της ύστερα από τροχαίο ατύχημα. Ο σοβαρός τραυματισμός της συναδέλφου μας πρόκειται ξεκάθαρα για εργατικό ατύχημα που αναδεικνύει το πρόβλημα της μετακίνησής μας από και προς το χώρο εργασίας μας. Υπάρχει μεγάλη διάσταση μεταξύ των κανόνων ασφαλείας που πρέπει να εφαρμόζονται και στο τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Η δημοτική αρχή και η διοίκηση της ΒΙΑΛ οφείλει να αναλάβει την ευθύνη που τους αναλογούν ως εργοδότες και να πάρουν όλα τα μέτρα ασφαλείας σε όλους τους χώρους της δουλειάς καθώς και στη μετακίνησή μας, διεκδικώντας τους απαραίτητους πόρους από το κράτος. Τους καλούμε να συνδράμουν με όλα τα μέσα στη συνάδελφο και την οικογένειά της.
Να είμαστε οι εργαζόμενοι μια γροθιά, να απαντήσουμε στην πολιτική που σακατεύει τα δικαιώματα και τις ζωές μας.
Αρκετοί συνάδελφοι γίναμε μάρτυρες του σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος της συναδέλφου μας και είμαστε πολύ επηρεασμένοι, ταραγμένοι, συγχυσμένοι από την εικόνα της συναδέλφου μας στην άσφαλτο. Το γεγονός θα είχε αποφευχθεί εάν ο δήμος μας είχε αγκαλιάσει και είχε βρει λύση στο πρόβλημα της μετακίνησής μας που εκ το προτέρων είχαμε αιτηθεί σύσσωμοι.
Οι εργαζόμενοι κοινωφελούς εργασιάς, ύστερα από συνέλευση που έγινε από την πρωινή βάρδια, από την έναρξη των καθηκόντων μας μέχρι τη θεώρηση του σοβαρού αυτού ατυχήματος της συναδέλφου μας ως εργατικό ατύχημα, έχουμε προβεί σε στάση εργασίας. Δεν νοείται συνάδελφός μας 43 χρονών μητέρα 4 παιδιών μονογονεϊκής οικογένειας, αμειβόμενη με 19Ε ημερησίως, να μην μπορεί να χρήζει τα αυτονόητα εργατικά ανθρώπινα δικαιώματα. 
Αναλάβετε επιτέλους τις ευθύνες σας.
Δε διεκδικούμε. Απαιτούμε ασφαλή μετακίνηση από και προς το χώρο της ΒΙΑΛ».