Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Αλληλεγγύη στον αγώνα των απολυμένων από το «Φούρνο του Λάμπρου»

Το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στον αγώνα των απολυμένων από το «Φούρνο του Λάμπρου» που μάχονται ενάντια στις μεθοδεύσεις και στην τρομοκρατία της εργοδοσίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Ενώ υπάρχει  απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης που δικαιώνει τους εργαζόμενους,  η εργοδοσία  υλοποιώντας τα παράλογα και αντεργατικά της σχέδια προσπαθεί να ποινικοποιήσει τον δίκαιο αγώνα τους παρουσιάζοντας τους σαν εγκληματική οργάνωση(στήνοντας δικογραφία με ψεύτικα στοιχεία και εκβιάζοντας τους υπαλλήλους του να υπερασπιστούν το αφεντικό τους).
Είναι αδιανόητο εν έτη 2016, να ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο εργοδότης μπορεί να πιστεύει ότι έχει σχέση αφέντη-σκλάβου με τους εργαζομένους του. Να απολύει, ενώ τους χρωστάει (απλήρωτες υπερωρίες, ανασφάλιστη εργασία, εργασία στις γιορτές-Κυριακές, καταβολή δώρων και επιδομάτων). Στο τέλος, να τους βαφτίζει εγκληματίες και εκβιαστές, και σε κάθε ειρηνική παράσταση διαμαρτυρίας, να μετατρέπει τις αστυνομικές δυνάμεις σε μηχανισμό “προστασίας” του μαγαζιού, ενός εργασιακού χώρου δηλαδή όπου αποδεδειγμένα έχουν διαπραχθεί σοβαρότατες ανομίες του εργατικού δικαίου.
Η περίπτωση των εργαζομένων στον “ Φούρνο του Λάμπρου” δεν αποτελεί δυστυχώς την εξαίρεση αλλά τον κανόνα των εργασιακών σχέσεων που επικρατούν στο χώρο του επισιτισμού, ιδανικό πεδίο για την εφαρμογή των πιο αντεργατικών μέτρων όπως οι μισθοί πείνας, τα ωράρια λάστιχο, η απλήρωτη υπερεργασία, τα οποία φυσικά μετά επεκτείνονται και στους υπόλοιπους κλάδους.
Οι εργαζόμενοι δε διάλεξαν το δρόμο της σιωπής και της υποταγής, σήκωσαν το ανάστημά τους και αποφάσισαν να διεκδικήσουν το αυτονόητο: τα ένσημά τους, τα δεδουλευμένα τους, τις οφειλές δώρων και επιδομάτων. Στεκόμαστε  αλληλέγγυοι στο πλευρό τους και καλούμε όλα τα σωματεία και τους συλλόγους να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους.
Η ασυδοσία του κεφαλαίου δεν μπορεί να μένει αναπάντητη! Η επίθεση σε ένα εργαζόμενο είναι επίθεση σε όλους μας και τη μάχη τη δίνουμε όλοι μαζί! Η νίκη ενός διασφαλίζει κεκτημένα για όλους μας! Κανένας σωτήρας δε θα προασπίσει τα δικαιώματά μας, αν δε το κάνουμε οι ίδιοι! Η αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανένας εργαζόμενος μόνος του. Κανένας φοβισμένος. Η δύναμη στους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο με τη δουλειά τους. Η ελπίδα στο συλλογικό αγώνα και την αλληλεγγύη.
Απαιτούμε:
-την άμεση απόσυρση της μήνυσης της εργοδοσίας στον εργαζόμενο
-την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, ενσήμων, δώρων και επιδομάτων
-όχι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και καταστολή.
-Υπεράσπιση των εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.


Όλοι/ες στα Δικαστήρια την Τρίτη 22/11 στις 9:00 πμ

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ούτε 52 ούτε και 7, καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!

Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες και συλλογικότητες της πόλης όλοι μαζί διεκδικήσαμε την κατάργηση του μέτρου για άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και βρεθήκαμε στο δρόμο στο πλευρό των εργαζομένων. Οι συλλογικοί αγώνες μας δεν πήγαν χαμένοι. Ήδη ο νόμος για τις 52 Κυριακές έχει παγώσει με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το μέτρο για ανοιχτά καταστήματα τις Κυριακές ανήκει στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, η ψήφιση της οποίας αποτέλεσε προαπαιτούμενο του 3ου Μνημονίου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η διεκδίκηση για τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης Αργίας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ!

Δεν μας λείπουν οι μέρες για ψώνια, μας λείπουν αυτά που έκλεψαν από τα πορτοφόλια μας κυβερνήσεις, τρόικα και μνημόνια, μας λείπει η δουλειά με αξιοπρέπεια, μας λείπει η προοπτική καθώς μας θέλουν να μας πείσουν πως είμαστε μια χαμένη γενιά.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό το πρόβλημα, γιατί αν για πολλούς η Κυριακή είναι άλλη μια μέρα που βλέπουν τα μαγαζιά σαν μουσεία – «κοιτάζετε αλλά δεν αγγίζετε» - για τους εργαζομένους είναι η Κυριακάτικη αργία, η μέρα που δε δουλεύουμε αλλά ξεκουραζόμαστε.
Είναι η μέρα που δεν έχει συνεχόμενες ώρες ορθοστασίας, που δεν έχει πήγαινε - έλα για να ικανοποιηθεί ο παράξενος πελάτης, είναι η μέρα που την χρειαζόμαστε για να μπορούμε να αντέξουμε την υπόλοιπη εβδομάδα σε μια δουλειά που μας δίνει όλο και λιγότερα και απαιτεί όλο και περισσότερα.

Σήμερα οι μεγαλοκαταστηματάρχες στηριζόμενοι στον εργοδοτική τρομοκρατία και στο μνημονιακό νομικό πλαίσιο, επιβάλλουν στους εργαζόμενους των 500 ευρώ και στα μικρά καταστήματα πλήθος αντεργατικών μέτρων, όπως «οι λευκές νύχτες» - νύχτες εξόντωσης των εργαζομένων, οι προσλήψεις της μίας μέρας, η «μαθητεία» - δουλειά χωρίς αποδοχές, και φτάνουν σταδιακά μέχρι την πλήρη κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας.

Να μην γίνουμε συνένοχοι στη στέρηση της Κυριακάτικης αργίας.

Οι Κυριακές είναι για να ξεκουραζόμαστε, να πηγαίνουμε βόλτα στη παραλία, να δούμε την παρέα μας, την οικογένεια μας, να κάνουμε έρωτα με το φίλο ή τη φίλη μας, να πάμε γήπεδο, να δώσουμε χρόνο σε εμάς.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΨΩΝΙΑ - Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ




Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 6955355317  http://diktioanergwnthess.blogspot.gr/

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

«Ωφελούμενος» ή κανονικά εργαζόμενος ή αλλιώς εργαζόμενος με πρόγραμμα voucher


Όπως αρκετοί γνωρίζουμε αυτή την περίοδο τρέχουν αρκετά προγράμματα voucher ή αλλιώς «επιταγή εισόδου στην αγορά εργασία». Τι είναι όμως αυτά τα προγράμματα; Το υπουργείο εργασίας και οι ιδιωτικοί φορείς μας λένε ότι πρόκειται για το πρώτο βήμα εισόδου των ανέργων στην αγορά εργασίας και την παροχή κατάρτισης σε κάποιο κλάδο. Τι είναι πραγματικά όμως; Πρόκειται για «χρυσή ευκαιρία» για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, ώστε να έχουν πρόσβαση σε δωρεάν εργατικό δυναμικό με την ελπίδα ότι ο «ωφελούμενος» θα υπογράψει με το τέλος του προγράμματος «κανονική» σύμβαση εργασίας. Η αλήθεια είναι όμως ότι περίπου μόνο το 10% των απασχολούμενων σε προγράμματα voucher θα έχει αυτήν την κατάληξη, αφού ο νόμος υποχρεώνει μόνο τις επιχειρήσεις που έχουν άνω των 5 «ωφελούμενων» να κρατήσουν μόνο τον ένα(!) μετά το τέλος του εκάστοτε voucher. Ένα από τα προγράμματα που τρέχουν αυτή τη στιγμή είναι και το voucher τουρισμού, το οποίο θα απασχολήσει 8000 χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο της «βαριάς βιομηχανίας» της Ελλάδας, τον τουρισμό. Τα χρήματα που δικαιούται ο απασχολούμενος είναι 400 € για το κομμάτι της θεωρητικής κατάρτισης και το επίδομα πρακτικής άσκησης είναι 2.058€ (980€ αντιστοιχούν στην πρώτη φάση και 1.078€ αντιστοιχούν στη δεύτερη φάση). Το συνολικό επίδομα είναι 2.458€ συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων κρατήσεων. Για τους απόφοιτους υποχρεωτικής, δευτεροβάθμιας/μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το επίδομα πρακτικής άσκησης είναι 1.848€ (880€ αντιστοιχούν στην α΄φάση και 968€ αντιστοιχούν στη β΄φάση). Δηλαδή το συνολικό επίδομα είναι 2.248€ συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων κρατήσεων. Ταυτόχρονα με βάση την σύμβαση που έχουμε υπογράψει αποτελεί υποχρέωση μας για την καταβολή της δόσης της β΄ φάσης του προγράμματος να λάβουμε μέρος και στις διαδικασίες πιστοποίησης. Πολλές φορές όμως βλέπουμε την καθυστερημένη πληρωμή του ποσού, γεγονός που μπορεί να οφείλεται είτε στο υπουργείο να εκδώσει την εντολή πληρωμής για το ανάλογο κονδύλι, είτε στο ίδιο το Κ.Ε.Κ. Οι «ωφελούμενοι» του α΄ κύκλου του voucher τουρισμού, ενώ τελειώνουν το πρόγραμμα δεν τους έχει καταβληθεί ακόμη το αντίτιμο της θεωρητικής κατάρτισης. Επίσης, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι κατά την διάρκεια της θεωρητικής κατάρτισης οι ωφελούμενοι δικαιούνται αποζημίωση για τα μεταφορικά τους στο Κ.Ε.Κ.
Εφόσον παρατηρούμε καθυστέρηση στην πληρωμή των δεδουλευμένων μας και για να διασφαλίσουμε ότι το Κ.Ε.Κ  έχει στείλει όλα τα κατάλληλα έγραφα στον Ε.Ε.Δ.Ε. ρωτάμε το ΚΕΚ ποιος είναι ο κωδικός του προγράμματος στο οποίο συμμετέχουμε. Δεύτερον, καλούμε στην ΕΕΔΕ (8011115255 από σταθερό) και ρωτάμε για την πρόοδο της πληρωμής. Αν το Κ.Ε.Κ. έχει αργήσει να στείλει τα χαρτιά μας μαζευόμαστε με τους υπόλοιπους συναδέλφους και απαιτούμε να αποσταλούν άμεσα. Σε διαφορετική περίπτωση ασκούμε πίεση προς το υπουργείο για την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν με ανάλογες κινητοποιήσεις.
Άδειες 
Εδώ έχουμε το εξής παράδοξο, ενώ εργαζόμαστε κανονικά σε επιχειρήσεις και θα έπρεπε να είμαστε υπό την ομπρέλα της εργατικής νομοθεσίας, όσον αφορά τις άδειες, δικαιούμαστε απλά ορισμένες ώρες απουσίας, όπως και στο σχολείο με λίγα λόγια.
«Ο καταρτιζόμενος μπορεί να απουσιάσει μέχρι το 10% της διάρκειας της θεωρητικής κατάρτισης (δηλαδή 8 ώρες). Αναφορικά με την πρακτική άσκηση, μπορεί να απουσιάσει μέχρι το 10% της διάρκειας της α΄φάσης (δηλαδή 20 ώρες) και μέχρι το 10% της διάρκειας της β΄φάσης (δηλαδή 22 ώρες).»

«Κατ' εξαίρεση, επιτρέπεται να απουσιάσει μέχρι το 20% διάρκειας της θεωρητικής κατάρτισης (δηλ. 16 ώρες) και μέχρι το 20% της διάρκειας της α΄φάσης (δηλαδή 40 ώρες) και μέχρι το 20% της διάρκειας της β΄φάσης (δηλαδή 44 ώρες). αποκλειστικά εάν:
– είναι άτομο με αναπηρία, μετά από αιτιολογία και σε συνεννόηση με τον πάροχο κατάρτισης,
– έχει νοσηλεία σε δημόσιο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος (η οποία αποδεικνύεται από σχετική βεβαίωση του νοσοκομείου στο οποίο νοσηλεύτηκε) ή γνωμάτευση Διευθυντή κλινικής Δημόσιου Νοσοκομείου με την οποία συνιστάται να παραμείνει κλινήρης. Την ως άνω βεβαίωση ή γνωμάτευση ο ωφελούμενος υποχρεούται να προσκομίσει άμεσα στον πάροχο κατάρτισης.
– διανύει περίοδο εγκυμοσύνης ή λοχείας, κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος. Στην περίπτωση αυτή η ωφελούμενη υποχρεούται να προσκομίσει άμεσα στον πάροχο κατάρτισης σχετική βεβαίωση του νοσοκομείου ή του αρμόδιου ιατρού.»

Τι διεκδικούμε
Πρώτα και κύρια διεκδικούμε να θεωρούμαστε και εμείς ως κανονικά εργαζόμενοι με πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και όχι τα παιδιά που ήρθαν για λίγους μήνες και θα πρέπει να κάνουν την οποιαδήποτε αγγαρεία τους ανατεθεί. Ζητάμε την μηνιαία πληρωμή μας από το πρόγραμμα και την αποκοπή του από διαδικασίες που δεν την εξασφαλίζουν. Πλήρη ένσημα και όχι απλά μια ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Αυστηρότερα κριτήρια για τις επιχειρήσεις ώστε να μην έχουν την δια βίου πρόσβαση σε δωρεάν εργατικό δυναμικό. Όλα αυτά μέχρι την οριστική κατάργηση των προγραμμάτων εργασιακής εκμετάλλευσης(voucher- 8μηνά) και την αντικατάστασή τους από σταθερή εργασία με εξασφαλισμένα δικαιώματα.
Για να τα πετύχουμε όλα αυτά πρέπει πρώτα και κύρια να μην δεχτούμε το αφήγημα ότι για την ανεργία μας ευθυνόμαστε οι ίδιοι ατομικά και ότι ο καλός στο τέλος θα ανταμειφθεί. Τα μεγάλα ποσοστά ανεργίας επιβεβαιώνουν ότι δεν είμαστε εμείς αυτοί οι οποίοι ευθύνονται για την ανεργία μας, αλλά μάλλον οι πολιτικές τους που απελευθερώνουν τις μαζικές απολύσεις, καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και απαγορεύουν τις προσλήψεις στο δημόσιο, όπως έρχεται να αποδείξει –και να θεσμοθετήσει- το νέο εργασιακό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιστό στις διαταγές του τρίτου μνημονίου και της ΕΕ. Δεν είμαστε ανταγωνιστές με τους συναδέλφους μας, οι οποίοι είναι με σύμβαση εργασίας, στον τόπο πρακτικής μας, ίσα ίσα βρισκόμαστε στο πλάι τους αφού έχουμε κοινά συμφέροντα. Η υιοθέτηση ατομικιστικών λογικών και πρακτικών από μεριάς των «ωφελούμενων» μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει αφού χάνουμε την μοναδική μας δύναμη δηλαδή την συλλογικότητα απέναντι στην εκμετάλλευση. Δεν ντρεπόμαστε να διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν, ούτε νοιώθουμε άσχημα απέναντι στους εργοδότες/ Κ.Ε.Κ., αφού και οι δύο κερδίζουν από εμάς αρκετά ευρώ (η επιχείρηση την δωρεάν εργασία μας και τα Κ.Ε.Κ περίπου 1000 € ανά καταρτιζόμενο). Σε οποιαδήποτε περίπτωση αυθαιρεσίας καλούμε στα τηλέφωνα του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης 6848623730/6955355317 ούτως ώστε να κινηθούν οι κατάλληλες διαδικασίες.


ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Εργαζόμενος ή «ωφελούμενος» ?

Είσαι κι εσύ ένας από τους επιτυχόντες του προγράμματος Κοινωφελούς εργασίας-και νιώθεις τυχερός. Και γιατί να μη νιώθεις; Μετά από χρόνια ανεργίας και ανασφάλειας σου δίνεται η ευκαιρία να δουλέψεις για ένα χρονικό διάστημα και να ξεφύγεις από το άγχος της ανεργίας. Φράση-κλειδί στην παραπάνω πρόταση: «Για ένα χρονικό διάστημα». Γιατί με το πέρας του προγράμματος θα είσαι πάλι άνεργος ή άνεργη. 

Αυτή είναι η ίδια η φύση των προγραμμάτων. Η εποχή της κρίσης, του τρίτου μνημονίου και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιστή στις διαταγές ΔΝΤ και ΕΕ, ζητά να μην έχουμε σταθερή δουλειά, αλλά διαρκώς να περνάμε από την ανεργία στη μισο-εργασία και πάλι πίσω. Γι’ αυτό δεν μας λογαριάζουν ως εργαζόμενους, αλλά ως «ωφελούμενους». Θέλουν να ξεχάσουμε πως ως εργαζόμενοι έχουμε δικαιώματα και πως μπορούμε να τα διεκδικήσουμε. Χρειάζονται την εργασία μας για να στηριχτούν μια σειρά από υπηρεσίες, αλλά δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη, ούτε οι Δήμοι ούτε οι Κυβερνήσεις, για να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό, παρά επαφύονται στη χρηματοδότηση των ΕΣΠΑ. Ακραία έκφραση αυτής της κατάστασης είναι η στελέχωση των hotspot με εργαζομένους μέσω Κοινωφελών προγραμμάτων, κάνοντάς μας δεσμοφύλακες των συνανθρώπων μας. Από την άλλη μας λένε ότι μας κάνουν χάρη, ότι εκπαιδευόμαστε κι αποκτάμε προσόντα, υπονοώντας πως εμείς φταίμε για το ότι είμαστε άνεργοι/ες, ενώ οι πολιτικές τους είναι που μας οδηγούν σε όλο και χειρότερη μοίρα. Η πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη: μας χρησιμοποιούν για να νομιμοποιήσουν όλο και χειρότερες συνθήκες εργασίας σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ενώ εμείς μετεωριζόμαστε μεταξύ ανεργίας και επισφαλούς εργασίας. Συνθήκες που εφαρμόζονταν άτυπα με την απειλή της ανεργίας και της λογικής «ουδείς αναντικατάστατος», και έρχονται τώρα να θεσμοθετηθούν από την Κυβέρνηση στο Νέο Εργασιακό Νομοσχέδιο, (βλ. μισθούς πείνας, περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας, κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και των στοιχειωδών δικαιωμάτων που προστάτευαν).

Από την προκήρυξή τους, οι θέσεις στο πρόγραμμα αυτό-διαφημίζονται ως κάτι διαφορετικό και καλύτερο απ’ αυτές των προηγούμενων προγραμμάτων. Και όντως, υπάρχουν μια σειρά από αλλαγές, πάνω σε ζητήματα που οι προηγούμενοι εργαζόμενοι στην Κοινωφελή εργασία έδωσαν σκληρές μάχες. «Οι ωφελούμενοι δικαιούνται να απουσιάζουν δύο εργάσιμες ημέρες μηνιαίως» (ν/σ 4368/21-02-2016) χωρίς όμως να μπορούμε να τις ζητήσουμε όλες μαζί σε άλλο μήνα ή να αποζημειωθούμε αν δεν τις χρησιμοποιήσουμε. Αντίστοιχα ορίζεται αναρρωτική άδεια, άδεια λοχείας, γάμου, θανάτου κοντινού συγγενή ή γονική. Σε περίπτωση παρατεταμένης απουσίας γίνεται αναπλήρωση των ημερών αργότερα. Σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα, το ασφαλιστικό κόστος είναι επιλέξιμη δαπάνη κι άρα υπάρχει δυνατότητα αποζημείωσης. Τα πολλά ατυχήματα (κι ένας θάνατος) στα απορριματοφόρα «υπέδειξαν» την αναγκαιότητα αυτή, μαζί με κυρώσεις στους δήμους που απασχολούν «ωφελούμενους» στον τομέα της καθαριότητας. Ακόμη όμως κι αυτά τα δικαιώματα που δίνονται, συνεχίζουν να είναι εκτός του εργατικού δικαίου και υπό διαρκή αναίρεση: αφενός είναι στο χέρι του κάθε φορέα να τα εφαρμόσει κι αφετέρου μπορούν να αναιρεθούν ανά πάσα στιγμή με εγκύκλιο του Υπουργείου αν θεωρηθεί πως έρχονται σε ρήξη με το πλαίσιο των ΕΣΠΑ.

Σε αυτό το σημείο θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε ούτε το πιο απλό δικαίωμα και να μη συγκρουστούμε με την ίδια τη χρηματοδότηση από την ΕΕ και τα προγράμματα του ΟΑΕΔ. Από την άδεια και τα εργατικά ατυχήματα, μέχρι το μισθό και τη διάρκεια της «απασχόλησης», όλα καθορίζονται από τις κατευθύνσεις που ορίζει η ΕΕ. Κι από την άλλη, Δήμοι και Κυβέρνηση δεν μπορούν να κάνουν προσλήψεις γιατί στο βωμό της αποπληρωμής του χρέους «παγώνουν» τα πάντα. Κι ας υπάρχουν μόνιμες ανάγκες στις υπηρεσίες που όλο και περισσότερο καλύπτονται από τα μπαλώματα του ΕΣΠΑ, κι ας έχουμε όλοι μας ανάγκη από σταθερή δουλειά. Τελικά κάποιοι κερδίζουν στην κρίση, ενώ εμείς γινόμαστε πειραματόζωα εφαρμογής ενός σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Κι αν το ταβάνι των διεκδικήσεων ορίζεται από το ΕΣΠΑ μήπως δεν υπάρχει προοπτική; Εμείς λέμε πως υπάρχει άλλη προοπτική, αν διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη. Δουλειά με δικαιώματα-αύξηση στους μισθούς-επίδομα για όλους τους ανέργους. Κατάργηση των προγραμμάτων δουλείας του ΕΣΠΑ-μόνιμη και σταθερή δουλειά. Ας τους δείξουμε ότι μπορούμε να βάλουμε φρένο στα σχέδια της εξαθλίωσης που ετοιμάζουν για μας και τις επόμενες γενιές και να διεκδικήσουμε ζωή με αξιοπρέπεια!

Η συγκρότηση «επιτροπών αγώνα» στα προγράμματα ανά Δήμο συμβάλλει στην συσπείρωση των εργαζομένων, κόντρα στην πολυδιάσπαση, για την αναγκαία διεκδίκηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων. Σε οποιαδήποτε περίπτωση αυθαιρεσίας καλούμε στα τηλέφωνα του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης 6848623730/6955355317 ούτως ώστε να κινηθούν οι κατάλληλες διαδικασίες.